اعضاء شورای اهواز آگهی های مجعول را به مردم بختیاری منسوب نکنند
اعضای شورای اهواز
آگهی های مجعول را به مردم بختیاری منسوب نکنند
مطلب وارده : میثم حسین پور (منجزی)
یکی از خویشاوندان در حدود دو هفته پیش ، تصویر یک آگهی را از طریق «تلگرام» برایم فرستاد که در ابتدا بسیار مرا خوشحال کرد و بعد خیلی به فکر فرو برد و مجبور به کندوکاو پیرامون آن کرد، بی آنکه متوسل به درازگویی شوم برای قضاوت و خوانندگان عزیز نخست عین این آگهی را درج می کنم تا بعد از آن با راهنمایی و همراهی یکدیگر به چاره اندیشی در موردآن بپردازیم در این آگهی که ظاهرا ابتدا ازطریق نصب بنر و بعد درفضای رسانه منتشر شده نوشته شده بود:
جناب آقای دکتر رامی الاسوند انتخاب شایسته شما را به عنوان ریاست شورای اسلامی شهر اهواز تبریک می گویم
«از طرف ایل منجزی»
در اولین نگاه که این آگهی را دیدم کمی خوشحال شدم چون به هر روی اسم فامیل من در آن بکار رفته بود ، امابعد کمی بفکر رفتم و از خودم پرسیدم از طرف «ایل منجزی» دقیقا یعنی از طرف چه کسی؟ آیا «ایل منجزی» دبیرخانه خاصی دارد؟ آیا ما در دوره ایل وایلبازی و خان و خان کشی هستیم؟ آیا ما هنوز خان و کدخدایی داریم که دارای مقرخاصی است که می نشیند و به تشخیص خودتصمیم می گیرد وآگهی تبریک یا بیانیه می دهد یا اینکه این آگهی محصول یک ابتکارخلاقانه و اقدامی خودجوش یا محصول یک اقدام سودپرستانه شیطنت آمیز از جانب کس یا کسانی بانیات مبهمی بوده ؟ آیا هنوز یک واحد سیاسی بنام «ایل» در حد و اندازه آنچه ما از تعریف تاریخی و جامعه شناختی متداول آن سراغ داریم وجود دارد؟ در کلانشهر اهواز با مناسبات پیچیده قرن بیست و یکمی چقدر می توان از مفاهیمی چون ایل – ایلوند – عشیره سخن گفت؟ در حالیکه لازمه وجود شورای یک کلانشهر و ریاست بر آن ، پیش از هرچیز عشیره زدایی و ایل زدایی و ایجاد قواعد شهروندی و چهارچوب های خدمت محور به هویتهای موجود است ، چگونه ممکن است آگهی های بنام ایل و عشیره منتشر شود؟ اهواز یک جامعه عشایری نیست فلذا ساختارهای آنهم در دسته بندی های عشایری مثل ایل نمی گنجد، زندگی در شهر مفهوم شهروندی را مطالبه می کند، شهروندان علاوه بر شناختهای وهمبستگی ها و دلبستگی های اولیه بر اساس ساختارهای شهروندی ومیزان خدمت اعمال نظر می کنند، با سراغی که من از برادران و خواهران منجزی و بختیاری در اهواز دارم آنها را اغلب مردمی فرهیخته، باسواد و صاحب خرد و تمایلات مثبت شهروندی میبینم که ضمن گرامیداشت هویت و شان و اعتبار همبستگی های خانوادگی و دودمانی خود، تعریفی مدرن در چهارچوب شهروندی برای خود قایل شده اند و بی آنکه از هویت خود دست بکشند، خود را شهروند می دانند نه ایلوند.
لذا برآن شدم تا جستجو کنم چه کسی به نام ایل منجزی آگهی داده است ، خلاصه آنکه این تاملات مرا وادار کرد تا با تعداد زیادی از بزرگان و فرهیختگان منجزی و بختیاری و اقشار مختلف شهر اهواز به گفتگو بپردازم، در جستجوی خود بصورت تلفنی نظرخیلی ها راخواستم و دیدارهایی با تعداد زیادی از شهروندان منجزی و بختیاری وسایر اقوام داشتم و به محلات مختلف و مراکز زندگی منجزی ها در محله های ممبع آب – کوی نفت – کوی حفاری – زیتون کارگری – زیتون کارمندی – رسالت و نبوت با معتمدین، فرهینختگان، اساتید دانشگاه، خانواده ی شهدا و مدیران سرشناس و فعالین اجتماعی منجزی مراجعه کردم ، هیچکدام از آنها نویسنده ی آگهی را نمی شناخت و کسی مسئولیت درج این آگهی را به عهده نمی گرفت کم کم متوجه شدم که چند آگهی مشابه دیگر به نام سایر طوایف ،مثل ایل بابادی، ایل گندلی هم با همین مضمون نوشته شده و تنها ما منجزی ها نیستیم که چنین کلاهی سرمان رفته با گفتگو با فرهیختگان آن طوایف آنها هم از منتشر کنندگان چنین آگهی هایی اظهار ناخرسندی و بی اطلاعی کردند و آنرا نوعی جعل وتحمیق افکار عمومی وناشی ازنگاه فله ای برخی نمایندگان شورا به مردم میدانستند دراین جستجوها متوجه شدم اتفاقا اغلب بختیاری ها از نمایندگان شورای اهواز بخصوص شخص آقای رامی الاسوند که مسئولیت بیشتری نسبت به دیگران دارد، به دلیل عملکرد ضعیف و عدم رسیدگی به مشکلات مردم گلایه مند هستند، لذا بهتر دیدم این اطلاع رسانی را انجام دهم که مردم نسبت به اینگونه حرکات مشکوک هشیار باشند و اگر موارد مشابه ای دیدند حتما از شخص کارت شناسایی بخواهند.
اما نکته پایانی این است که ظاهرا سرافکندگی و نیاز شدید اعضاء شورای شهر اهواز یا این عضو شورای شهر به مشروعیت مردمی موجب شده تا آگهی هایی با نام طوایف بختیاری و عرب در سطح شهر اهواز نصب کنند تا خود را مشروع جلوه دهند ، حال آنکه مردم مظلوم از تنظیم و انتشار این آگهی ها بی خبر هستند.
مردم براساس فهم و درایت خود تصمیم می گیرند و دموکراسی اجتماعی حکم می کند که اگر کسی مفید باشد از او حمایت کنند و اگر شخص مفید نبود اقدام به درج آگهی های قیم مابانه که موجب تمسخر ذینفعان آن است نمی کنند.